Gideon van Zyl

Gister was Vrouedag.

Ek kan nogal verstaan van al die dae wat ons het wat politiese saamtrekke tot gevolg het. Soos Vrouedag, Jeugdag, Dag van Versoening, Werkersdag, Vryheidsdag, Menseregtedag en Erfenisdag. Elkeen van hierdie dae roep ‘n politiese gebeurtenis in herinnering.

Dan is daar natuurlik al die religieuese vakansiedae – of miskien moet ek eerder daarna verwys as vakansiedae wat hul oorsprong in religieuese vakansiedae het. So het ons Paasfees, Kersfees, en natuurlik die dae wat nie polities of religieus is nie soos Nuwejaarsdag.  

Dan kry ons die kommersiële dae wat nie vakansiedae is nie soos Moedersdag, Vadersdag (dankie tog ons manne kry ‘n nie-amptelike dag ook, maar dit is ‘n gesprek vir ‘n ander dag), Valentynsdag.

Uiteindelik het ons die vakansiedae wat net gevier word deur enkelinge. Soos verjaarsdae, troudagherdenkings, die herdenking van die sterfte van ‘n familielid of ‘n eggenoot. Sluit dan in die dae wat ons net vier ter wille van ander nie.

Met elkeen van hierdie dae het ons ‘n ander verbintenis daarmee. Sommige is betekenisvol vir jou as indiwidu, ander is minder belangrik vir ons. Dit hang af van jou verwysingsraamwerk.

So kom ons al weer terug by die Sogenaamde Varkgriep oftewel A(H1N1) of tewel die Meksikaanse Griep. Die eerste bevestigde slagoffer het verlede week gesterf. Dit het gisteroggend eers bekend geword. Vandag hoor ons toe van ‘n tweede slagoffer – ‘n 44-jarige man wat dit vermoedelik in Swaziland opgedoen het. Die manier wat ek voel vandag is dit moontlik dat ek enige van ‘n verskeidenheid griepe opgedoen het en my kollega Angus is ernstig siek in die bed. Nou voel ek ook vreemd genoeg onrustig.

Die ding wat my die meeste verontrus is is dat ek en jy moontlik nie sal weet dat ons varkgriep het voor ons dalk ‘n week lank al dood is of ‘n week lank al gesond is nie. Waarom? Ek het geen idee nie. Wanneer ek na die dokter gaan, ondersoek hy my, en vertel my ek het Duitse Masels of griep of hartprobleme of geelsug of watookal. Nie eers ‘n week later nie. Nou waar ek vandaan kyk is dit regtig lastig as ek eers ‘n week later hoor dat ek al die tyd nie verkoue gehad het nie, maar ‘n dodelike siekte. Dit kan nogal lewensveranderd wees, veral as jy dit nie oorleef nie.

Dit was nog’n goeie week vol belewenisse en avonture.

Vrydagaand die 24e Julie het ek deurgegaan Botrivier toe en my kleinboet en Akkedis gesien. Saterdagoggend het ek teruggevlieg na Johannesburg toe, en Saterdagmiddag het ons eers die rugby gaan kyk en daarna het Murg die eerste keer by die Liedjieboer gegig. Groot pret. Die week was nie veel stiller nie, met MD Greyling en Johnny Late wat saam met ons by Die Liedjieboer gespeel het. Jukebox was ook daar en het gesels met van die gehoor. Vrydagaand het ons ‘n akoestiese stel gedoen by Liedjieboer se laaste-Vrydag-van-die-maand paartie, en gister halfpad deur die rugby is ek en David deur na Carnival City om die finale van die Battle of the Bands te kyk. Ons het ook die span van Just Jinjer ontmoet en hulle livegesien. Die eerste keer in Suid-Afrika na hul terugkeer uit die VSA.

Daar was nie tyd nie. Daar was nie tyd om eers my laptop te begin om te werk aan hierdie blog inskrywing nie, maar hier is hy nou. Sedert hulle laas van my gehoor het deur die blog het ek gereis deur emosionele uiterstes. Ek het gegaan van ekstase na uitputting van frustrasie na vrede.

Ek moes die afgelope week weer afstand doen van vriende aan die dood, en kon nuwe konsepte sien realiseer.

Hier aan die Linkerkant is die ontwerp van ons nuwe t-hemde vir Murg.