Blog

Soos belowe gaan ek julle iets meer vertel van die video wat ons besig is om te maak van "Ek het nog mye lewe".

Ten eerstens, kan ek dit baie, baie sterk aanbeveel as 'n filosofiese oefening. Vir die duur van die maak van die video is daar iemand anders wat in beheer is. Donovan vn Wyngaard van Riverwalk Produksies en sy span het hulself uitstekend van hul taak gekwyt. Ons het Brenda en Wimpie van Monsoon Photography se studio gebruik vir die video en as fotograaf was ek baie tevrede met die setup daar. Dit is behalwe vir die feit dat Brenda en Wimpie uitsonderlike mense is en nie net hul studio nie, maar ook hul huis beskikbaar gestel het vir die oefening. As julle 'n goeie studio soek om julle werk te doen, bel haar gerus by 083 452 4530. Julle sal nie spyt wees nie. Terloops vir julle musiekliefhebbers - Brenda is ook bekend as Brenda Burnit en Brenda en Wimpie is in die groep Die Kaalkop Waarheid (DKW). Dus nie net cool mense nie, maar ook talentvolle musikante en fotograwe.

Hier is 'n foto van Brenda.

En hierdie is Wimpie.

Dus gawe mense en ons het 'n heerlike tyd gehad. Wimpie het een van my kamera's om sy nek hang vir die een toneel waarin hy as fotograaf optree. Die spesifieke toneel het Wimpie, Brenda (as joernaliste), Hannes Brummer (as politikus) en Mario as kameraman.

Hier is Hannes en Pedro besig om die land se probleme op te los - vinnig en effektief ;)

In die foto regs is die produksiespan besig met "iets". EK dink dit het iets te make gehad met beligting... of iets

Coenie het regtig iets gedoen. Hy was ons beligtingspersoon. Hy is ook toevallig die ander helfte van Prinses Petro - voormalige moeilikheidmaker van Rokkeloos en nou toekomstige moedertjie. Petro was ook betrokke by die produksie as die hoof moeilikheidmaker en het allerhande belangrike dinge gedoen soos om makeup te check (en reg te maak), en sommer net oor die algemeen bossy te wees.

 Sy het ook onder andere kaarte vasgehou vir beligting, en speel ook in twee tonele - 'n hijack toneel en een waar sy verby Hannes loop en hy besluit om liewers met geld wat ek vir hom gegee het agter haar aan te hardloop. As jy nie verstaan nie, kyk die video...

Hier regs is Petro besig om Wouter te verander in die Blou man van daai Skotse moewie oor Skotland wat probeer vry wees het en in die proses net nog 'n plek veroorsaak het waat 'n hoop klippe staan wat vertel hoeveel Skotte daar dood is ('n nasionale tydverdryf blykbaar).

Sorry ek dwaal af.

Die foto is waar ons almal regmaak om die hijack toneel te verfilm.

En hier is die nimlike MD Greyling met Petro wat 'n kaart hou sodat white balance gedoen kan word. MD verskyn net voor die erste chorus en luister in die video na die cd. Dis skoot is nogal gaaf waar dit begin. Die kamera zoom in op my oog en dan verander my oog in die omslag van die cd wat dan in MD se hand. Hy luister na die cd en begin dan saam te sing met die chorus. .

Die piece de resistance is natuurlik ons band. Ons het 'n heerlike fake band saamgestel met Pedro Barbosa as ons lead speler, Wouter van de Venter as ons akoestiese kitaarspeler (die liedjie het nie 'n akoestiese kitaar in nie) en dan op percussions het ons vir Skollie - ook bekend as Eugene R ingespan. Ek weet nie of Skollie al ooit percussions gespeel het nie, en die liedjie het ook nie percussions in nie, maar dit was weldeeglik interessant om te sien en pas by die tema van die video in.

Die tema gaan so 'n bietjie oor die konsep dat jy dinge ten goede moet verander wat jy kan, en die dinge aanvaar wat jy nie kan verander nie. In die video kan ek dinge kan verander - soms vee ek iets uit wat sleg is of iets verdwyn, soos die highjacker wat verwyn en die leuns van die politikus wat ek uitwis. Ander kere verander ek iets, maar gebeur ander dinge as ek dit klaar verander het. Soos die scenario waar ek vir Hannes wat met sy rekeninge sukkel 'n hoed vol geld op die tafel sit. Hy is baie bly maar sien Petro verbyloop en gryp die hoed vol geld en hardloop agter haar aan. Soms kan ek iets verander maar die volgende keer werk dit nie. In die eerste chorus gebruik ek 'n remote om die band weg te kliek. In die tweede chorus werk dit egter nie en moet ek maar net hul teenwoordigheid aanvaar en uiteindlik met hulle saamrock.

Dit is nes die lewe en ek wil baie dankie se vir Donovan en die span dat hulle die konsep so lewendig kon maak. Ek hoop julle geniet die video wanneer hy op die lug is.

Groete uit die Blou Huis.

-Gideon-

ns - die huis gaan nog net so 'n week lank blou wees - hulle kom hom volgende week verf  

Vandag is die eerste kansie wat ek kry om iets redelik intelligents te probeer tik vir die webblad, so ten minstens is ons sinvol besig (dit is as jy aanneem dat intelligent skryf nou ‘n manier sou wees van sinvol besig wees). 

Steve

Ek het vanmore met skok verneem dat Steve Hofmeyr gisteraand in die hospitaal opgeneem is met ‘n geperforeerde dikderm en ‘n noodoperasie ondergaan het. Hy is in stabiele maar ernstige toestand, en my en my gesin se gebede is by Steve, Natasha en die kids.

Tweesnydende swaard

Ek wil nie regtig graag in die polemiek betrokke raak rondom die moontlike bydrae wat die konstante  inmening in Steve en sy familie se privaatlewens  gelewer het tot sy toestand nie. Ek dink egter dat dit tyd is om ‘n kritiese vraag vra. Is ons in Suid-Afrika besig om dieselfde roete te volg as Europa en die VSA, waar die poniepers hulself die reg aanmatig om enige person se privaatheid en lewe in te dring sonder verskoning en sonder genade? Sal dit eers ‘n tragedie neem om matigheid te bring? Sal ‘n poniepers-verwante tragedie matigheid bring? Ek dink al wat dit sal bring, is om ‘n verskoning te gee om persvryheid en vryheid van spraak in te kort. Ironies genoeg dink ek dat die vryheid wat ons almal so hoog aanslaan juis die ding kan wees wat dit beperk. Hier wil ek nie die skuld by spesifieke joernaliste se voete neerle nie, maar eerder die motivering wat joernaliste huur om spesifiek skindrnuus oor bekendes uit te snuffel en oor te berig bevraagteken. Die joernaliste wat skryf doen net die werk waarvoor hulle betaal word, maar die opdrag kom van werkgewers wat koeranten tydskrifte wil verkoop. Die keuse om te publiseer gebruik as oorweging, of dit sal koerante en tydskrifte verkoop.

Gideon se besonder voël in kwarantyn

Gepraat van koerante – die Sondag het gister ‘n lekker artikel storie geplaas oor ons pappegaai – Ruby – wat in kwarantyn sit op die oomblik. Die opskrif was: “Gideon se besonder voël in kwarantyn”. Ek weet dt is nogal ‘n opskrif wat  verwarring kan veroorsaak, maar ek belowe julle die artikel gaan net oor Ruby – die pappegaai.

Verkeer en waarom ons werk

Nou terug by vandag. Ek het vandag na Nelson Mandela Square gery. Ek weet nie of dit amptelik ‘n plein is nie, maar ek kan met veiligheid stel dat dit wel ‘n square is, want die bordjie daar sê so. Ek moes die verkeer aanpak gedurende spitstyd, want selfs meestal onbekende kunstenaars soos ek moet ook brood op die plank sit. Hierdie keer doen ek dit deur werk te doen vir ‘n internasionale sagtewaremaatskappy. My baas sit in Israel, en ek het die besonder voorreg om teen redelike billike vergoeding werk te doen wat ek as maklik en selfs as ‘n plesier sien. Ek weet almal van julle werk suiwer omdat julle dit so baie geniet om van 8 tot 5 teen vier mure vas te kyk, maar ek het al baie jae lank nie die voorreg gehad om dit te geniet om kosbare tyd te verspeel net om ‘n lewe te maak nie. Kom ons noem dit ‘n kompromis tussen drome en realiteit. Ek droom daarvan om sekere dinge te doen, maar ek weet dat my wense om genoeg geld te hê om dit te kan doen, maar op die outydse manier verwesentlik moet word. Dus hou ek die dagjoppie.Terug by die verkeer. Die stukkie van Kempton tot by Sandton het my ‘n uuren ‘n half van my normaalweg kosbare tyd genem. Die reis terug was gelukkig net ‘n uur. Ek dink dit is tyd dat daar weer ‘n skoeter buite my deur staan. Spesiaal vir die vekeer…

Die band – HELP!!

Terug by musiek. Ek is baie hard besig om te prober om ‘n orkes bymekaar te kry. So ver is dit nog net Johan (Kelber) op die keys wat seker is. Hou duime vas en dink aan my in my soeke. Ons soek nog ‘n leadkitaarspeler wat sal inpas en saam met ons kan werk en natuurlik ‘n drommer/percussionis. Help asseblief as julle van iemand weet!!. Ons soek iemand wat betroubaar, redelik sober, intelligent, beskeie, tegnies vaardig, en by voorkeur snaaks (haha snaaks) is… okei – intelligent en snaaks is nie noodwendig voorvereisdes vir ‘n drommer nie. Nederig is ook nie vir ‘n kitaarspeler nie – nou-nou kry ons niemand nie.

Eerste TV video

Die naweek sal ons hopelik kan werk aan die eerste video vir televisie. Ons gaan “Ek het nog my lewe” opneem as die eerste video. So oor ‘n maand sal ons “Afrikadag” ook opneem. Ek hou julle op hoogte en sal dit ook op Youtube plaas as dit gereed is. Aag dit is so lekker om onafhanklik te wees, maar nou weet julle ook waarom ek in die dag moet werk. Die goed is duur. Die video’s. 

Groete uit die Blou Huis (Hy is nog nie geverf nie) 

-Gideon- 

Ek weet ek is doodstil, maar tussen intrek, Internetverbindings probeer organiseer en al die dinge wat mens moet doen wanneer terkeer na Suid-Afrika het ons beswaarlik kans om in enige rigting anders as Noord te kyk. Ek skryf hierdie van 'n internetkafee af, so ek skryf maar kort.

Gansbaai was lekker. Baie lekker. DItw as goed om weer kwaliteit tyd saam met familie en vriende te spandeer. Vir die van julle wat nog nie in Gansbaai was nie of so af-en-toe daar kom beveel ek aan om by die BUITESTEEN 'n draai te maak. Dit is 'n kuierplek sonder pretensie waar die kinders so goed kan saamgaan as jy en jou liefie. Die ander kuierplek is natuurlik Ernie's wat uitkyk op die hawe. Die seekos is yummie. Vars uit die see. Nie soos in "vars" wat restourante in Kaapstad voorgee nie, maar vars soos in dit kom pas van die skuit af vars.

Die pad terug was lank, maar ons het 'n lekker stop gemaak by Rosestad radio. Marius en Jo het ons wonderlik vermaak en ons het ook 'n lekker onderhoud op die lug gehad. Ek is weereens beindruk met die professionaliteit van ons streekstasies. Dankie Jo en Marius vir die voorreg om by julle te kuier en ook dat ons kon oorslaap daar in julle pragtige huis.

Natuurlik die trek. Ons het vroeg na Middelburg gegaan op die 18e, en die verhyuisingsmaatskappy (Berg Meubelvervoer). Die goed was goed toe onder die stof, maar teen die einde van die 18e was ons goed in die huis in Birchleigh, en kon ons so tussen die stof-proesery darem slaap en onsself begin inrig. Sedertdien is ons besig met allerhande aktiwiteite om die inhoud van boks op hul plekke te probeer kry, meubels aanmekaar te skroef, televisie aan die gang te kry, kwotasies te kry om die huis te verf (hy kort dit dringend), Internet te kry en so aan. Ons is nog nie baie suksesvol nie, maar in tyd sal ons daar uitkom. Die swaarste is dat die container met ons Dubai trek die 26e land in Durban hawe, so ons volgende besending meubels en bokse kom vroeg in Mei aan, en dan begin die hele trek ding weer van voor af.

Trek is nie vir sissies nie.

Nouja, die res van die week bly chaoties. Vandag gaan ek by Harvey 'n draai maak dat ons die webblad kan probeer klaarkry, en dan gaan ek by Lydia kuier dat ons 'n bietjie kan beplan. Noudat ek hier is, moet ons spykers met koppe slaan. More gaan ek by Johan Kelber (my producer) kuier in Pretoria om ons vertonings te beplan, en moreaand sien ek julle by die Blou Hond om Anton se show te gaan kyk. Hy en Theo doen 'n akoestiese ding, en ek is regtig opgetrek dat ek nou shows kan kyk wanneer ek wil :).

Dit is dit vir nou. Hopelik is ek binekort weer behoorlik verbind aan die Internet en kan ek meer gereels gesels.

Groete uit Kempton

-Gideon-

Nouja, ek moet eenvoudig net vertel wat hier by ons aangaan. Ek het so baie om te vertel, maar ons sit nou hier in Gansbaai en loer net vinnig in op die Internet.

 Ons het die 1e geland, en in The Village gastehuis in Pretoria gebly vir drie dae. Heerlik. Daarna het ons Kaap toe gery. Gestop by die Gariep dam by Aventura (heerlik - foto's sal volg). Die 5e was ons in Gansbaai, en ons kuier nog steeds.

Wat musiek aanbetref het ons 'n onderhoud gedoen op die 9e met Radio Helderberg - was baie lekker daar saam met Johan. More (die 10e) gesels ek saam op MFM van Stellenbosch. Verder 'n heerlike artikel in Manwees van April, en dan natuurlik een van Litnet se Afrikaanse top 10 cd's . Kyk hier - gawe resensie en dit laat my 'n bietjie lighoofdig om genoem te word saam met so baie van die Afrikaanse greats.

Nouja, ek moet hardloop - papierwerk by die polisie vir ons goed uit Dubai moet uitsorteer word.

Groete uit Gansbaai

-Gideon-